De onderstroom

Tegenover me zat een energieke vrouw, we noemen haar voor het gemak maar even Marieke. Als je oppervlakkig keek zou je kunnen denken, niets aan de hand. Die heeft het goed voor elkaar, weet wat ze wilt, is enthousiast, die heeft geen coachvraag. Ze wist het goed te verbergen, haar coachvraag. Voor de buitenwereld dan, voor zichzelf was haar vraag heel helder en duidelijk, maar helaas ook onbeantwoord. Daarom zat ze nu bij mij.

Ze was het zat, ze was er klaar mee. Ze wilde deze strijd niet langer strijden. Ze was moe (ook al oogde ze niet zo). Ogenschijnlijk had ze het goed voor elkaar, maar wat is dat “het goed voor elkaar hebben” vroeg ze cynisch. Want wat heb ik aan alles als ik diep van binnen ongelukkig ben. Dan heeft het toch niet zoveel waarde, die goede baan, de materiele bezittingen, die lieve man en leuke kinderen en dat mooie huis ? Oké, het is prettig, dat zal ik niet ontkennen, maar ………… en toen volgde er een diepe zucht.

Ze was altijd maar aan het werk, ook al wilde ze het niet. Ze kende onderhand alle timemanagement cursussen, verslond de boeken van de “goeroes” op dit gebied als waren het spannende romans. En ja, ze had er zeker iets van opgestoken. Ze kon plannen en organiseren als de beste, maar het werk was nooit af. Er was altijd wel weer iets wat aandacht vroeg, waar ze geen nee tegen kon zeggen. Of er kwam een kans voorbij die goed was voor haar carrière en die ze dus wel MOEST pakken. Zo ging het al jaren. Ze werd er moedeloos van, want ze wilde het echt zo graag anders.

Hoe ziet dat anders er dan uit, vroeg ik haar. Oh dat wist ze heel goed. Meer tijd voor zichzelf, tijd om te ontspannen, dingen te doen die ze echt leuk vond, meer tijd voor haar gezin en familie, meer aandacht voor de dingen om haar heen. Ruimte, tijd, aandacht, overzicht in plaats van jakkeren, doorgaan, vliegen, rennen, draven en nog wat van dat soort superlatieven.

Ik was blij dat ze in ieder geval wist waar ze naar toe wilde. Heel vaak weten mensen dat niet als ze bij mij zitten. Dan weten ze wel heel goed waar ze vanaf willen, maar niet waar ze naar toe willen. Meestal is dat niet handig, tenzij je als een avonturier op reis wilt gaan, maar dan doen we een heel ander type traject.

Bijzonder was wel dat ze al jaren worstelde met deze wens en het op de een of andere manier niet voor elkaar kreeg om er iets aan te veranderen. Het lijkt wel alsof er iets is wat sterker is dan ik. Een soort van onderstroomdie me steeds weghaalt bij dat wat ik echt wil. Een sterke onderstroom waar ik geen weerstand aan kan bieden.

Ik vond dat ze het prachtig had omschreven, want uit haar verhaal had ik dat ook al opgemaakt. Er was nog een gebied in haar leven wat ze nog niet in kaart had gebracht en waardoor ze steeds wegbleef bij dat wat ze het liefste zou willen. Daarin is ze niet alleen. Dat gebeurt veel van ons als we moeite hebben met bepaalde zaken in ons leven. We proberen van alles, onderzoeken, reflecteren en toch komen we maar een paar millimeter verder, maar niet voldoende voor een echte verandering.

Frustrerend en om gek van te worden, want je wilt immers zo graag.

Volgende week het vervolg van Marieke haar zoektocht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *